Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

27 Nisan 2011 Çarşamba

Neden ?...!

Neden aklından geçenleri yapmaz insan? Neden ‘… olsun da, ondan sonra …‘ diye diretir? Neden gitmek istediği bir yer için başka bir koşul koyar kendisine? Neden mutlu olmayı erteler? Neden hep gelecek içeren cümleler kurmaya çalışır? Geleceğin garantisi var mı ki? Neden bugünü rahat geçirmeyi denemez? Yarın nefes alabileceğini nerden biliyor ki? Neden görmek istediği biri ya da bir şey için fırsat yaratmaya çalışmaz? Neden fırsatlar kendisini bulsun diye bekler? Neden gülmek için önce ağlamayı şart edinir? Ertelemek bu kadar çekici bir şey mi ki? Neyi, niye erteler insan? Tüm bu soruların cevaplarını az - çok bildiği halde neden hala sormaya devam eder? Sormazsa içi rahat etmez ki, değil mi?

7 yorum:

Volkan DENİZ dedi ki...

İnsanlar daha çok cevabını bildikleri soruları sorarlar birbirlerine. Ama işte bazende bekledikleri cevabı alamadıklarından, sonraki sorular gelir.. Taki istediği cevabı bulana kadar.

BuRCu dedi ki...

Aslında kişinin kendisiyle olan soru karmaşasına takıldım daha çok. Bir de istenilen cevap bulunsa bile yine soru sorma gereği duyanlar... Takıntılı olmak gibi.

Volkan DENİZ dedi ki...

Hani bir laf vardır. Çok güzel bir günündesindir, söylenen her şeye çılgınca gülersin. Öyle yada böyle eğleniyorsundur her şekilde. Sonra biri çıkar "çok gülmeyelim ağlarız sonra" der. İşte bu laf nasıl ve nereden dilimize dolanmışsa aslında her şeyin cevabıda o başlangıçtadır bence..

Modafobik dedi ki...

Neden neden neden?

BuRCu dedi ki...

Benim cevaplarım var kendimce; sizinkileri de dinlemek isterim. Neden??

Nil dedi ki...

Çok haklısın..Okuyunca direkt aklıma şu geldi "Carpe Diem" ..
Anı yaşamak gerek,hayatı ertelememek gerek..
Ve insanların bunu neden kendilerine yaptıklarına gelecek olursak,bence insanlar o kadar alışık ki mutsuzluğa,bezginliğe..Artık mutluluktan korkar hale geldi herkes..Acaba gülümsersem başıma ne gelir??sorusu olabilir çoğunda ..Çünkü alışmışız işte..
Ertelemeden yaşayalım şu hayatı ya..

BuRCu dedi ki...

‘Carpe Diem’ felsefesini biraz olsun yaşabilsek her şey daha toz pembe gözükecek, canımızı yakmayacağız olur olmaz olaylarla. Erteleme kısmına hiç anlam veremiyorum zaten, hep bir koşul hep bir koşul. Aslında iş -daha doğrusu para- ön plana itildiği için böyle de olabilir. Parayı kazanalım gerisi gelir düşüncesi ve kaçırılan anlar…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...