Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

20 Aralık 2012 Perşembe

Kar Geldi Hoş Geldi

Yılın ilk karı oldu bugün sabah bizi karşılayan. Önceki gibi yağmurla karışık olanından değildi hem de. Gün tam aydınlanmadan pencereden bakma hevesi gelmediği için dışarı çıkınca ilk tepki "Aaa kar yağmış! :)" oldu.  

Gün boyu yağdı, yağdı, durmadı. İzleme keyfine nail olamasam da eve dönüş yolunda yavaş akan trafik boyunca sokak lambaları takip edildi. O, güzel güzel yağarken "Ne iyi oldu böyle. / Yeni yılın heyecanı sardı şimdi bedenleri." cümleleri daha çok kurulur olmuştu. Hemen arkasından eklendi yeni cümleler: " Bayağı da tutmuş bu sefer. / Her yer bembeyaz! :) / Şu ağaçlara bak! Yeni yıl için süslenmiş gibiler."

Eve varıldığında kar topu savaşı da yapılmalıydı tabii. Sonuçta yılın ilk beyazlığıydı elle tutulacak ve eğlendirecek olan. Üşütmüyordu hava, eller donsa da güldürüyordu birbiri ardına atılan karlar. Hoş olmuştu işte!

Apartmandan içeri girene kadar tadı çıkarıldı bolca beyazlığın. Sabah demiştim ya hani "Daha çok yağsa." diye, doğru düşünmüşüm. Beğendim bu durumu.

Yağmurdan daha zevkli kar, belki de az rastladığımdan. Ben karlı şehirlerde yaşamadım önceleri, beş altı yılda bir kendini gösteren kar ya da yolculuk esnasında denk geldiğim görüntüler vardı hayatımda. O yüzden her tanık olduğumda çocuk gibi sevinirdim. 

Bir senedir çocukluğumdan beri alışkın olduğum o ılık ege şehirlerinde değilim. Kuru soğuk değil belki ilgimi çeken; ama Ege' nin de Marmara' nın da birbirine artısı eksisi var gibi gibi. İkisinin de yazı kışı kendine güzel kendine has. Hepsinden biraz biraz yaşaya yaşaya bitiriyoruz bir yılı daha. Birine kavuştuğumda diğerini siliveriyorum hafızamdan, diğerinde olmam gerektiğinde teselli ediyorum kendimi olur olmaz sebeplerle. Sonuçta ben hep mutlu. Olması gereken de bu değil mi?

6 yorum:

Biri Yokmu dedi ki...

Doğuya gidene kadar ben de severdim karı. Ancak orada karın eziyetini çektikten sonra bir kar tanesine bile dayanamaz oldum. Şimdi egedeyim. Yalnızca kar fotoğraflarını izlemek daha keyif veriyor.. :)

Senin nerede olduğunu bilmioyrum ama memnunsun anladığım kadarıyla hayatından.

Hep mutlu kalman dileğiyle...

(Ayrıca fotoğraf güzelmiş. Sen mi çektin?)

BuRCu dedi ki...

Haklısın, kar sonrası durum pek hoş olmuyor. Yağmur akıp gidiyordu; karın çamura dönüşmesi can sıkıyor.

Ege ayrı bir yer zaten, memleketim... Sevgiyi sen düşün :) Marmara da fena değil hani, kış yoğun kar yağışıyla geçmiyor burada; yazı iyiydi de Balkanlardan gelen soğuk hava dalgası beni benden alıyor :)

Temenniler için teşekkür ediyorum,fazlasına sahip olmanı dilerim.

Fotoğrafa ben de bayıldım; keşke çekebilmiş olsaydım. Google görsellerden rastladım. Çekenin eline sağlık diyebiliyorum yalnızca.

crazywomanrosemary dedi ki...

kar ve ardından yılbaşı bile geldi..:))hadi uğramışken güzel bir yılın daha seninle olmasını dileyeyim:))

BuRCu dedi ki...

Çok teşekkür ederim CWRM :)
Bu yılı aratmayan ve artan mutluluk eğrisiyle yaşayabileceğimiz bir yıl olur umarım.
Sevgiyle...

Ali Degismis dedi ki...

doğuştan sanatçı ruhlu olmalısın. Bu sözler çok etkileyici
Çok güzel bir makale yüreğine sağlık

Web Tasarım Firma Sitesi site satın al
siteler mobilya

BuRCu dedi ki...

Yorumların için teşekkür ederim Ali Değişmiş. Çok da abartılacak bir kalemim yok; vakit bulabilsek daha fazla keşke...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...