Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

21 Eylül 2016 Çarşamba

...

Yine nereden başlayıp nerede bitirecegimi bilemediğim bir yazı olacak belli, besbelli. Sebeplere ihtiyaç duymadan ilerlediğinde parmaklarım, daha anlaşılır olduğum doğrudur. Ne zaman ki iç sesimin çığlıklarını susturmaya çalışayım, o zaman karmakarışık göründüğümün de farkındayım.

Mutluyum, huzurluyum, umutluyum. Bir o kadar da belirsizlik yüklüyüm. Belirsizliğe takılmaksızın içinde bulunduğum zamanı yaşamaya odaklanıyorum; irdelemiyorum. Bu haliyle güzel, çok güzel. Daha iyi olabilir mi yoksa daha kötü mü olur sorularının cevabını aramayı seçmiyorum.

Düşünmekten uzak durmak yorumlayamamaktan, bilememekten kaynaklı da olsa bazı bazı engelleyici de olabiliyor. Neyi engelliyor diye soran iç sesime burada bir not geçmeliyim: İçinde bulunduğum zamanı istediğim gibi yaşamayı.

Bir an geliyor mekan kavramı anlamını yitirirken bir an geliyor rüyadan uyanılıyor. Aşılamayan yollar, seslenebildigin köşe başındaki market gibiyken cesaret edilemeyecek uzaklıktaki diyarlar gibi gözükebiliyor.

Geçip giden günlerse kenetliyor birşeyleri, yaptığından hiç utanmadan. Yazıktır sinyali hata veriyor.

Sonuç olarak netlik yok. Hoşluk var. Gülümseme var. Bu demek oluyor ki maç bizim😊

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...