Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

10 Ekim 2017 Salı

Ruhum Hoş Bedenim Sarhoş

Anlatmak istediğim hikayelerim, dillendirilmeyi bekleyen cümlelerim, sorularımın önüne geçen cevaplarım, kelebekleri canlandıran düşüncelerim, susmak bilmeyen kahkahalarım, sorgulamaya pes eden kalbim, inadıma meydan okuyan beynim, duymak istediklerim, görmeyi umut ettiklerim, emin olduğum bildiklerim, umrumdışı bilemediklerim, unutmak istemediklerim, unutturmaya kıyamadıklarım, varoluşlara odaklanma arzum, inancım... Tek nefeste seri bir şekilde yeniden okusam, 'bunu da eklesem' diyerek uzatabileceğim listem...

19 Eylül 2017 Salı

@

Geceler gündüzlere karışırmış bir zamanlar. Gündüzler zaten gece imiş bir söylentiye göre.
Gel zaman git zaman günler haftalara, aylara yedirir olmuş gizemini. Ne bir farkeden ne bir görmezden gelen... Böylesine etkisiz...
Yağmurun  ıslattığını güneş mi kuruturmuş; tam tersi miymiş, neymiş. Kimse irdelememiş.
Bir nefes duyulsa belki baştan oluşurmuş dünya. Kim inanırsa!

6 Mart 2017 Pazartesi

Mevsimlerin Kraliçesi

Bahar güneşe mi güzel sanırsın usta?
Geceye de yakışmaz mı bilirdin yoksa?
Karanlığın gizleyebileceğine mi inandırıldın açılan çiçekleri?
Aç gözlerini usta, aç!
Ne de hoş kokuyor bak dört taraf.
Göremezsen neye yarar...

26 Ocak 2017 Perşembe

esasen

Esas oğlan baktı ve gülümsedi, esas kız gülümsedi ve konuştu.
Sevdiler: zaman geçirmeyi, sohbet etmeyi, kahkaha atmayı, birbirlerini...
Sevemediler: özlemeyi, düşünmeyi, irdelemeyi...
Yaz geldi, kış geçti, yağmur yağdı, güneş açtı derken; esas kahramanlar karanlıkta kaldı, saçıldı ışık başka yöne.
Sonra sustular. Kimse bilemese de herkese göre mutlu oldular.
Mutluluk varsa dedi zaman, geçip giderken hayatlardan belli belirsiz, ünlemi koymadan önce son cümleye.
Anlattı da anlattı... Sonunda kendi de anlamadı. "Esas olan ne kız ne oğlan" dedi yüksek sesle: Esas olan ben, zaman!

21 Eylül 2016 Çarşamba

...

Yine nereden başlayıp nerede bitirecegimi bilemediğim bir yazı olacak belli, besbelli. Sebeplere ihtiyaç duymadan ilerlediğinde parmaklarım, daha anlaşılır olduğum doğrudur. Ne zaman ki iç sesimin çığlıklarını susturmaya çalışayım, o zaman karmakarışık göründüğümün de farkındayım.

Mutluyum, huzurluyum, umutluyum. Bir o kadar da belirsizlik yüklüyüm. Belirsizliğe takılmaksızın içinde bulunduğum zamanı yaşamaya odaklanıyorum; irdelemiyorum. Bu haliyle güzel, çok güzel. Daha iyi olabilir mi yoksa daha kötü mü olur sorularının cevabını aramayı seçmiyorum.

Düşünmekten uzak durmak yorumlayamamaktan, bilememekten kaynaklı da olsa bazı bazı engelleyici de olabiliyor. Neyi engelliyor diye soran iç sesime burada bir not geçmeliyim: İçinde bulunduğum zamanı istediğim gibi yaşamayı.

Bir an geliyor mekan kavramı anlamını yitirirken bir an geliyor rüyadan uyanılıyor. Aşılamayan yollar, seslenebildigin köşe başındaki market gibiyken cesaret edilemeyecek uzaklıktaki diyarlar gibi gözükebiliyor.

Geçip giden günlerse kenetliyor birşeyleri, yaptığından hiç utanmadan. Yazıktır sinyali hata veriyor.

Sonuç olarak netlik yok. Hoşluk var. Gülümseme var. Bu demek oluyor ki maç bizim😊

15 Eylül 2016 Perşembe

Bulutların Üstünde :) :(

+Hata neydi?
-Yanlış olan, yanılarak doğru sanma durumu.
+İstemli veya istemsiz farkeder miydi?
-Hayır tabii ki.
+Peki doğru olmadığına nasıl karar veriyoruz?
-Genel geçer kurallar...
+Her duruma bir cevabı var mı bu kuralların?
-Olmadığı durumlarda beklentiler/istekler, tecrübeler devreye giriyor.
+Şimdi daha net. Genel geçer değilse altıncı his...
-Sonuç olarak hata mı?
+Kuvvetle muhtemel!
-Ünlem ne ola ki?
+Yanıttan emin olamamayı işaretleme misali.
-Peki.

19 Ağustos 2016 Cuma

Sonunu Bilemeden Saçmalamak

Bir gülümsemeyle başlar çoğu güzellik. Bazen bir selam anlamı taşır, bazen evet niteliğinde bir cevap. 
Bir kahkahayla devam eder içtenlik. Kimi zaman yaşaran gözler eşlik eder o samimiyete. 
Samimiyet demişken neydi bu kelimenin sözlükteki anlamı? Gönülden gelen... Yani doğal olan... 
Bu arada yine ayni gülümsemedir gizleyen kederi, hayal kırıklığını, kızgınlığı. 
Her derde deva ağız dolusu gülmektir varolan. 
Gülümseyen mi gülümseten mi marifetli derseniz eğer ikisinin de sırrı kendine. 
Sebepli sebepsiz... Yerli yersiz... Daima...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...