Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

15 Şubat 2018 Perşembe

♤♡◇♧

Savrulmak...
Delicesine yazmak isteyip susup kalmak...
Yoldan geçen herhangi birini tutup içini dış etmek...
Ciğerini bilen canlarına dökülememek...
Savrulmak...
Sabitlenememek...
Yıllar öncesine dönememek...
Kalıcı olgulara şükretmek...
Sessiz haykırışlar...
Sesli düşünceler...
Savrulmak...
Anlatılması güç anlaşılması mantıksız...
Ya da tersi birşeyler belirsiz...

3 Ocak 2018 Çarşamba

Sahi neden ölmüyoruz!

Uzun zamandır düşünmediğin "neden yaşıyoruz" sorusunu hatırlamak hiç yaramaz hiç. Nefesin kesilene kadar ağlamaklı olursun. Heyecanın eksilmekten öte yokolur.
Yazamazsın bile... Hayatının en gerçeğini rafa kaldırmaya zorlanırsın. Unutman gerekir o soruyu.
Koyul işe usta. Yapabilirsin. Gücünü hatırla.

13 Aralık 2017 Çarşamba

Telafi Ses Ister %%

Telafi kelime anlamını bilirsiniz; olumsuz durumu olumluya çevirme, zararı faydalı bir etki haline getirme...
Kök neden tabirini de bilirsiniz; birçok koşula sebep olabilecek ihtimalleri ortadan kaldırabilecek temel...
Bilmiyorsanız da öğrenin işte!
Biz duygusal insanoğlu ince düşünürüz, ince düşünülsün diye bekleriz. Yok efendim, vah efendim, tüh tüh' lerle geçiremeyiz ömrümüzü; bunu da biliriz. Yalnızca kök neden tespiti yapılsın ve karşılanabilecek bir telafi durumu gerçekleşsin isteriz.
Karşımızdakilerin olayı bahanelerden sıyırıp kolayca savuşturabilmesini inançla izlemek ne hoş olur. Bilirsiniz.
Bilirsiniz bilirsiniz diyorum da bilmez misiniz acaba? Bilmezsiniz kim bilir. Peki salt gerçek etrafında dönmek... Bunu da mı bilmezsiniz.
Öğrenin yahu! Koskoca hikayede küçücük bir detay alt tarafı...

10 Ekim 2017 Salı

Ruhum Hoş Bedenim Sarhoş

Anlatmak istediğim hikayelerim, dillendirilmeyi bekleyen cümlelerim, sorularımın önüne geçen cevaplarım, kelebekleri canlandıran düşüncelerim, susmak bilmeyen kahkahalarım, sorgulamaya pes eden kalbim, inadıma meydan okuyan beynim, duymak istediklerim, görmeyi umut ettiklerim, emin olduğum bildiklerim, umrumdışı bilemediklerim, unutmak istemediklerim, unutturmaya kıyamadıklarım, varoluşlara odaklanma arzum, inancım... Tek nefeste seri bir şekilde yeniden okusam, 'bunu da eklesem' diyerek uzatabileceğim listem...

19 Eylül 2017 Salı

@

Geceler gündüzlere karışırmış bir zamanlar. Gündüzler zaten gece imiş bir söylentiye göre.
Gel zaman git zaman günler haftalara, aylara yedirir olmuş gizemini. Ne bir farkeden ne bir görmezden gelen... Böylesine etkisiz...
Yağmurun  ıslattığını güneş mi kuruturmuş; tam tersi miymiş, neymiş. Kimse irdelememiş.
Bir nefes duyulsa belki baştan oluşurmuş dünya. Kim inanırsa!

6 Mart 2017 Pazartesi

Mevsimlerin Kraliçesi

Bahar güneşe mi güzel sanırsın usta?
Geceye de yakışmaz mı bilirdin yoksa?
Karanlığın gizleyebileceğine mi inandırıldın açılan çiçekleri?
Aç gözlerini usta, aç!
Ne de hoş kokuyor bak dört taraf.
Göremezsen neye yarar...

26 Ocak 2017 Perşembe

esasen

Esas oğlan baktı ve gülümsedi, esas kız gülümsedi ve konuştu.
Sevdiler: zaman geçirmeyi, sohbet etmeyi, kahkaha atmayı, birbirlerini...
Sevemediler: özlemeyi, düşünmeyi, irdelemeyi...
Yaz geldi, kış geçti, yağmur yağdı, güneş açtı derken; esas kahramanlar karanlıkta kaldı, saçıldı ışık başka yöne.
Sonra sustular. Kimse bilemese de herkese göre mutlu oldular.
Mutluluk varsa dedi zaman, geçip giderken hayatlardan belli belirsiz, ünlemi koymadan önce son cümleye.
Anlattı da anlattı... Sonunda kendi de anlamadı. "Esas olan ne kız ne oğlan" dedi yüksek sesle: Esas olan ben, zaman!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...