Dalgaların Yarışı

Rüzgarlı havalarda denizde oluşan dalgaları bilir misiniz? Hani insanı hayalden hayale götüren; bana bakarken kaybolup git bu diyardan diyerek kucak açan; derdi tasayı ver dalgalarıma, götüreyim uzaklara diyen; yine gel yamacıma şeklinde çağıran…

Ilık ılık eserken rüzgar; denizin çarşaf görüntüsü kaybolur, o masmavi rengi grileşir. Eğer dalgalar bir iskele ya da kayaya çarpıyorsa şiddetle geri döner ve o hırçın dalgaların sesi rüzgarın sesine karışır. Kıyıya ulaşan dalga ise adeta “gidebileceğim yere kadar gideyim” derdindedir, sığlaşma sebebiyle köpük köpük olur etkisini kaybederken.  

Güzeldir rüzgarlı havada denizi seyretmek. Tek başına olsan da olmasan da, o keyfi tadarken sadece sen varsın gibi hissedebilirsin sahilde. İçinizi kaplayan iyi duygular yeterlidir; an’ ı kavrayabilmek, hissedebilmek için.

Şimdi deniz kenarına gideyim diyebilecek fırsatım olsaydı, güzel olurdu. Yapabilecek olanlara tavsiye eder, keyifli vakitler dilerim. Ben mi? Resimlerime bakıp özlem gidermeye devam…

Yeşil - Mavi

Yaşanmışlıkları tazelemek için fotoğraflarımı karıştırdım biraz. 
Yaklaşık üç yıl öncesine ait güzel bir güne takıldı gözlerim.

Arkadaşlarımla geçirdiğim hoşluklardan yalnızca bir tanesi; güneşin yakıcılığında, serin sularda, bol gülüşmeli sohbetler eşliğinde, 
yorucu; ama tadı hala damakta.

Koy mükemmel, deniz berrak, yeşili ayrı büyülüyor mavisi ayrı, 
huzur göz kırpıyor karşıdan, hava sıcak, su soğuk.

Kendini suya atar atmaz en derine gidene kadar çabalaman 
ve sonra yavaş yavaş yüzeye çıkışın bambaşka bir duygu.

Denizde fazla dalga yok. 

Kulaç attıkça daha da açılma hevesi kaplıyor insanın içini.

Nasıl bir mavidir bu, bak bak bitmiyor. Hayallere dalmak için 
izlenebilecek en manalı manzaralardan biri benim için.

Öyle bir yeşildir ki ışıltı içinde kendine benzetiyor maviyi. 
Karışıyorlar birbirlerine, beğenmemek elde değil.

Yüzümde bir gülümseme, kalbimde bir özlem. 

Güzel günlerin anısına…