Yazdım Bir Kenara

Ne yazacağını bilmeden eline kalem kağıdı almak… Beyninde bir sürü konu gezinti yaparken onları sıraya koyamamak… Coşkulu ya da kasvetli hallerini tam olarak yansıtamamak… Bu yüzden de istem dışı, kalemin kağıtla dansına tanık olmak… Tarifi mümkün olmayan -anlaşılamamasından ötürü- düşüncelerin itirafının yine beyinde kalması… Belli belirsiz gülüşler… Ne oluyor, ne zaman, nasıl gibi sorular… Cevaplarının şimdi ele geçirilemeyeceği bilinenler… Net bir konu başlığı olmaksızın durdurulamayan yazma isteği… Kontrol edilemeyen parmaklar…

… Ne çok şey anlatır aslında!

İNTERNETİMİZE DOKUNMAYIN

Yazmayayım diyorum, her gün bekle bakalım belki yeni bir haber çıkar diyorum; ama yok. İnternetimize filtre uygulaması gelecek. 

Nasıl bir mantıktır bu?

Birilerinin (Kim olduklarını bilmediğimiz, filtreleri neye göre ayarlayacaklarını ölçemediğimiz kişiler, yetkililer!) izin verdiğinden başka kaynaklara erişemeyeceğiz. Nerede kaldı özgürlük?

Onlarca uygun görülmeyeni görme şansımız kalmayacak. Ne kadar saçma bir uygulamadır bu böyle. Arkasında pek çok düşüncenin yattığı apaçık ortada, görememek mümkün değil. Dur diyebilmeliyiz? Umarım seçim sonuçları geleceğe atılmış mantıklı bir adım olur.  

BLOGLARIMIZA DOKUNMAYIN

Youtube kapatıldı, kör edilmek istendik; Fizy kapatıldı, sağır edilmek istendik; şimdi de Blogger kapatılarak samıt edilmek isteniyoruz. 

Kusura bakmasın kimse, üç maymunu oynamaya niyetimiz yok. Görüldüğü üzere yazmaya, paylaşmaya, okumaya devam ediyoruz. 

BENİM OLANA DOKUNMA