Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

21 Nisan 2011 Perşembe

Çelişki

Neresinden bakarsan bak, farklı işte!
Bir öyle, bir böyle deriz kimi zaman. Öylenin de böylenin de artıları ve eksileri vardır. Hangisinin ağır bastığının 
farkına varamayız.

Ağır basanı görmek mi istemeyiz, orası biraz tartışılır. Görürüz görmesine, kalbimizden gelene inanmak isteriz belki de.

İç ses “Mantık! Uzak dur” derken mantıktan cevap gecikmez: “Uzak duramam, ortayı bulmalısın”. Bu noktadan sonra düşünceler yoğunlaşır. Neresinden tutsam da huzurlu olabilsem diye düşünürken buluruz kendimizi. Acaba neresinden bıraksak dengede kalır? Bu da düşünülmesi gereken başka bir nokta.

Nereden bakarsak bakalım cevap aranan sorular tükenmez bazen. Bulunan cevaplar tatmin etmez aklı ya da başka bir soruyu beraberinde getirir eldeki son cevaplar.

Dönüp dolaşıp aynı karede takılıp kalmak vardır bir de. İşte o zaman, içinden çıkılmaz hale gelmiş demektir. Yine de, sakinliğin devreye girmesi halinde çıkış imkansız değildir aslında.

Uzun lafın kısası; kendimizle çelişir dururuz. Aslına bakılırsa durmayız, çelişki rüzgarı bizi nereye savuracak diye beklemeye başlarız. Sabır gereklidir doğru rota için. 

Öyle mi yoksa böyle mi diyerek günleri geçirir, yıpranır, yıpratırız. Hasarların etkisi kalıcı olmasın derdine düşeriz bir de.
Altı üstü bir çelişkiye düştüğümüzde, ne çok şeyi 
kafaya takıyormuşuz meğer.

Aklımızdakilerin çelişmesi ile girdiğimiz 
çıkmaz sokaklarda kaybolmamak ümidiyle…

2 yorum:

Volkan DENİZ dedi ki...

Bir öyle bir böyle deriz ama, beynimizin bir köşesinde vermişizdir kararı da kendimizi ikna etmeye çabalıyoruzdur bir anlamda..
Tıpkı almak istediğin ayakkabıyı saatlerce dolaştıktan sonra ilk denediğin mağazaya dönüp almak gibi..
Kararsızlıkla boğuşan bizim tatminsiz tarafımızdır, sınırsız tatmin olduğunu sanar durur zavallı o yanımız.. Öğrendiğinde gerçeği artık tatmin olacak hali de kalmaz.. :)
Sevgilerle..

BuRCu dedi ki...

Haklısın, kararı vermiş olabiliyoruz; onu uygulamak zor geliyor. Hala düşünmeye devam ediyoruz, "ya ..." diye başlayan cümlelerde boşlukları doldurmaya çalışarak.
Kendimizi bahanelerin arkasına sığdırıyoruz ile ilgili bir yazı yazmıştım. Anahtar kelime cesaret belki de. Bir de verdiğin karardan pişman olma korkusu mudur nedir? Öyle bir şeyler.
Yorumların için teşekkür ederim :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...