Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

3 Ocak 2012 Salı

Birbirini Ardına

Aylar öncesine ait bir yazım… Son cümlelerine dikkat! Yağmurlu bir gece ya da güneşli bir bahar günü. Nitelik önemli değil, geri alınanlar önemli.
Aylar sonra değişenler, geri gelenler, gidenler, kazanılanlar önemli. Silinip atılanlar, atılıp unutulanlar, kaybedenler önemli. En azından katma değeri olan konular.
Bir ara lamba cini gelmişti, isteklerimi söylemiştim. Sürpriz gelmişti, büyük sürprize koşmuştum.
Evet, vardım son noktaya. Çok eğlenceli olmasa da sonuç elde ettim. İyi oldu, hoş oldu. Kısacası çok yol kat ettim. Hız bazen arttı, bazen azaldı, zamanın durduğu bile oldu; fakat ilerledim.
Özetle; umut her zaman yerindeymiş ve hiçbir zaman da kaybolmayacakmış. Her şerde bir hayır mutlaka varmış.

8 yorum:

Joy dedi ki...

Özellikle şu sürpriz geldi dediğin yazıyı görünce çok moralim bozuldu ama, daha doğrusu kendi yaptığım yorumumu görünce moralim bozuldu:) piuu ne kafayla yazmıştım onu, sonrasında neler değişti..

Ama dediğin gibi umut her zaman yerinde, her şeyde bir hayır var di mi:)

BuRCu dedi ki...

O zaman da kendine şaşırmışsın. Nasıl bir şey ki bu Gözde :)

Neler değişiyor da sabit kalan hep umutlu olma gereği oluyor.

Vardır bir hayrı, vardır ;)

Volkan DENİZ dedi ki...

Her şeyde bir hayır varmışa inanmasak yaşamak ta bir o kadar zorlaşır. Kötü giden işlerin arkasından gelecek hayrın hatırına daha kolay katlanıyoruz yaşanılan kötülüklere..
Ama umut her yerde olsun her zaman. Hatta yoksa da varmış sayalım :)
Yeni yolunda hep aydınlıkta ilerlemen dileği ile.. :)

BuRCu dedi ki...

Katlanma kısmı için inan gelen iyiliklere odaklanmak hem ayağa kalkmak hem yürümeye başlayabilmek adına gerekli. Hani klasik bir tabir vardır: bardağın dolu kısmını görmek.

Umut olmasa da oluşturabilmek lazım-mış.

Teşekkür ederim. Yollarımız hep aydınlık olur umarım ;)

ÖZGÜR dedi ki...

Bir yol yorgunluğu hali, biraz sükunet, dinginlik, sessizlik hissi geçiyor bana nedendir bilinmez, dönüşünü müjdeleyen satırlarından.
Bir de ben diyorum ki; bence zaman bir yere gitmiyor. Geçmiş - gelecek öylece duruyorlar. Biz bir trenin içinde yolculuk ediyormuşçasına, yollardan hayal kırıklıklarımızı, sevinç - üzüntülerimizi, yaşadığımız ne varsa umuda sarıp geçiyoruz zamanın içinden.Böyle düşününce yaşadıklarımın sonunda yolumun vardığı duraklarda zaten durmam gerekiyormuş diyerek, her hayırda şer - her şerde hayır olduğuna inanmam daha kolay oluyor.
Sevgiyle kal Burcu. Kimbilir gün gelir bir durakta karşılaşıveririz:))

BuRCu dedi ki...

Satırlarımdan o anlamları çıkarmanın sebebi, yazıların temelini gittiğim yerde atmış olmamda yatıyor olabilir.

Düşünceni sevdim. Herkesin kendisini ikna etmek için kullandığı bir yolu var anlaşılan.

Bir gün duraklardan birinde karşılaşmayı çok isterim Sevgili Özgür :))

İyi ve huzurlu kal...

inziva dedi ki...

Bir ara lamba cini gelmişti, isteklerimi söylemiştim. Sürpriz gelmişti.....
güzel..

BuRCu dedi ki...

inziva,şimdi her şey daha da güzel ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...