Hakkımda

Fotoğrafım
Hayatı yaşanması gerektiği gibi yaşayan; aynı zamanda insan olmanın gerekliliklerini yerine getirebildiğini düşünen biri. Gülümseme ise hiçbir durumda yüzünden eksik etmediği bir davranışı. Mucizeleri bekleyen değil, onların peşinden koşan; mutluluğu ve huzuru yakalamak için elinden gelen her şeyi yapan aynı kişi.

30 Temmuz 2011 Cumartesi

‘Karamsarlık’ Dese Biri

Yazılarımın çoğunda pozitif düşüncelere yer veriyorum, biliyorsunuz. Kendime, çevreme, sizlere güzelliklerden bahsetmeye çalışıyorum. Negatifliği ele alsam bile, sonunu pozitifliğe bağlıyorum. Bu benim yeniden yenilenme şeklim.
Geçmişten dersler çıkararak ilerlemek, not düşülenleri yinelememek, aynı zamanda “her şeye rağmen” diyebilmek… Kendime avazım çıktığı kadar bağırarak söylediklerimi sizlere fısıldamak…
Bu sebeplerden dolayı ‘ılımlı’ idi fısıltıyı niteleyen sıfat. Hatırlatmaktı olumluluğun artılarını sizlere -en başta kendime- ve hayata meydan okumaksa meydan okumaktı yapılacak. Sitem etmeden; başarabilme inatçılığıyla devam etmek.
Blog başlığımdaki ılımlı kelimesinin önüne bir ünlem yerleştirmiştim. Amaç, bütün ara yolları olumlu caddesine çıkarmak olduğu halde; nadiren de olsa olumsuz kavşağından dönmek zorunda olacağımızı hiç çıkarmamıştım aklımdan.
‘Ilımlı’nın hakkını verdiğimi düşündüğüm gibi parantez içindeki ünlemin de hakkını verdiğimi düşünüyorum. Blogum lezzetli bir pasta ise benim gözümde; ünlemin hakkı, pastanın küçük bir dilimi. Kocaman bir bütünün içinde küçücük bir dilimin lafı olmaz aramızda değil mi?
Karamsarlığı üstün tutsak bu yazıda. Karamsar olduğumuz zamanları hatırlasak ve üzüntünün en derinene gitsek. Karamsar olmak iyidir desek. Karamsarlık, dönüp dolaşıp gelinecek hoşluğa ulaşmada gereklidir desek. İnanmaz mısınız sahi?
Karamsarlık o kadar kötü bir şey değildir ki zaten. Her zaman takınılacak bir tavır değildir, orası kesin; ama hiç takınılmayacak kadar da nefret edilesi değildir. Bazen öncekinden daha hırslı olmaya bile yarayabilir. Derinlerden çıkış için bir kilidi açmak gerekiyorsa eğer; anahtarlardan biri karamsarlıktır bazen. Abartmamak şartıyla tabii ki.
Fark ettiniz siz de değil mi? Yine iyimserliğim kendini göstermeye başlıyordu neredeyse. Neyse ki susturacağım şimdi onu; çünkü bugün karamsarlığın günü. Sempatik geliyor bugün bana o. Fazlalaştırmayacağım. Beraberinde yakınmaları, isyanları, çözümsüzlükleri, bahaneleri, mutsuzlukları getirmesin diye. Kararında bir karamsarlık düşüncesi sadece var olan. Yazıya özgü… 

12 yorum:

GÖK-TÜRK dedi ki...

Ünlü düşünür Darth Vader'ın da dediği gibi :''Kendini karanlık tarafın kollarına bırak.'':)

BuRCu dedi ki...

Öyle ya, onu güçlü kılan da bu özellik. O halde karanlığı yaşatalım :)

Diplomalı Bakkal dedi ki...

güzel bir yazı olmuş tebrikler ;)

BuRCu dedi ki...

Teşekkür ederim ;)

ÖZGÜR dedi ki...

Yazıların; zaman zaman duygularımın tarifi, iç sesim gibiymişcesine karşıma çıkıyor olmalarının şaşkınlığını bir kez daha yaşıyorum. Burcu, yani beni bir kaç gündür sarmış olan karamsarlığımın icinden çözümüm olacak olan bir anahtarla mı çıkacağım? Hadi bakalım! Sevgiyle...

Volkan DENİZ dedi ki...

Kararında bir karamsarlık. Süpermiş. Kararında durdurabilmek nasıl bir güç ki acaba :)
Karamsarlığı iyimser bir yaklaşımla anlatmışsın. Karamsarlığa karşı bu kadar iyimser olmamak lazım. Çünkü karamsarlığa düşen insan karamsarlıktan kendi başına çıkamaz. bir dost dokunuşuna ihtiyaç duyar. Karamsarlık özünde yalnızlıktır. Ama kalabalıklar ortasında olan yalnızlık. Nicel anlamda değil..
Karamsarlığa düşmeden de anlamak zordur bazı değerlerin gerçekten değer olup olmadığını. İşte bundandır karamsarlıktan çıkış için tek anahtarın bir dost eli olması...
Sevgilerle, çok güzel bir bakış açısı...

BuRCu dedi ki...

Bahsettiğin şaşkınlığı ben de zaman zaman yaşıyorum Özgür.

Karamsarlıklarımız güçlenmemize katkı sağlar her zaman umarım. Çöküşümüzü hızlandıran olmamalarını dilerim. Anahtarı yakalamanın sırrı 'hala umut var'a inanmaktan geçiyor olabilir.

Sevgilerimle...

BuRCu dedi ki...

Volkan, henüz gerçek karamsarlığa teslim olmamış bir güç sanırım :)

Kalabalıklar arasındaki yalnızlık halindeyken kendinden başkasının karamsarlıktan çıkarmasına ihtimal bile vermezsin belki de. Ve insanın kendine yapabileceği kötülüklerden biri de bu olabilir.

Dost elleri pek kıymetlidir. Eksik etmemek ve eksik kalmamak ümidiyle...

Teşekkür ederim. Sevgiler...

Volkan DENİZ dedi ki...

İhtimal vermeyeceksin zaten birileri seni bulup, anlayıp çıkaracak. Başka türlüsü sahte olur...

BuRCu dedi ki...

Hani bazen şartlanır ya insanlar, "yok yok kimsenin faydası dokunamaz, boşuna bu uğraşlar" der dururlar. İşte o ihtimaller çok zararlı. Göz göre göre dibe inişin resmi.

Dediğin gibisi en doğrusu ve en anlamlısı. Öyle dostların kıymetini bilebildiğimiz zamanlara...

Volkan DENİZ dedi ki...

İşte o zamanda karamsarlığını sever insan. iyimserlik yok olur. Hayatı hep gri yada siyah görür. Nefret eder kendinden de etrafındakilerden de. Oysa bilmiyordur ki; tek yanlış olan yanlış yerde olmasıdır...

BuRCu dedi ki...

Bu yüzden de kararında karamsarlık en uygun olanı sanırım.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...